วันศุกร์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2553

คำถาม ความรู้สึก


คำถามมากมายเกิดขึ้นในความรู้สึก คำตอบไม่มีอยู่ในสายลม แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่แน่ใจว่าต้องการคำตอบของคำถามเหล่านั้นจริงๆรึเปล่า รึเพียงแค่อยากจะถามออกไป เพราะคำตอบที่ได้รับกลับมาอาจจะทำร้ายจิตใจมากกว่าเดิม คำถามว่าทำไมลืมเค้าไม่ได้ หรือว่าทำไมไม่ลืมเค้า คำถามที่ว่าทำไมไม่มีใครให้รักหรือไม่มีใครมารัก คำถามที่ว่า ชีวิตเพื่ออะไรแล้วมีอะไรเพื่อใช้ชีวิต กับอีกมากมายหลายคำถาม ที่อาจเพียงแค่อยากถามมิได้ต้องการคำตอบ ชีวิตที่วุ่นวายสับสนทางความรู้สึก ความหงุดหงิด ความเหงา ความเบื่อ และอะไรหลายๆอย่าง รุมเร้า แรงต้านทานในจิตใจจะรับมือได้แค่ไหน กำลังใจจะมีมากพอมั้ย แล้วถ้ามันยังเป็นแบบนี้ต่อไปจะเป็นยังไง เรื่องราวอะไรๆอีกมากมาย ที่ยังคงเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบต่อไป และ ต่อไป

1 ความคิดเห็น:

  1. "... หักจิตห้ามใจไว้ซะบ้าง
    อย่าทำตัวอ้างว้างขนาดนั้ัน
    ยังมีคนห่วงใยเธอนับพัน
    อย่างน้อยก็มีฉันอยู่หนึ่งคน
    ยังมีฉันนะ..ยังมีฉัน
    แม้ไม่อาจมีทุกวันที่เห็นหน้า
    ฉันยังอยู่ยังห่วงใยเธอเรื่อยมา
    และหวังเพียงแค่ว่า เธออย่าลืม
    ฉันเองก็มีเท่านี้
    มีแค่กำลังใจดีดีที่มอบให้
    ที่เหลือคือเธอมีใจ
    พร้อมจะเดินต่อไปหรือยัง
    เก็บแรงเอาไว้บ้างนะ
    ลืมมันซะแล้วเริ่มต้นใหม่
    ชีวิตยังมีวันต่อไป
    ยังไม่ท้อก็สู้ใหม่ด้วยใจเธอ ..."

    ตอบนำออก